Σε συνέντευξη του ο πρώην Γενικός Εισαγγελέας, αναλύει τις πρόνοιες του ανακοινωθέντος Αναστασιάδη – Έρογλου, εξηγώντας γιατί μέσα από αυτό δεν καταλύεται, όπως κάποιοι ισχυρίζονται, η Κυπριακή Δημοκρατία, η ο οποία μετεξελίσσεται σε Ενωμένη Κύπρος, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι δεν υφίσταται κίνδυνος απόσχισης, αφού η διεθνής κοινωνία δεν αναγνωρίζει κοινότητες που αποσχίζονται από συγκεκριμένα κράτη.
Στην δική του ερμηνεία για το περιεχόμενο της κοινής δήλωσης Αναστασιάδη – Έρογλου, ο έγκριτος νομικός και πρώην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, καθησυχάζει τις αντιδράσεις και αναλύει μία, προς μία τις πρόνοιες του ανακοινωθέντος.
Κατά τον κύριο Μαρκίδη, θα πρέπει όλοι αρχικά να χαιρετήσουν την πρώτη παράγραφο της κοινής δήλωσης, υπογραμμίζοντας ιδιαίτερα την πρώτη πρόταση, η οποία καταγράφει ως απαράδεκτη τη συνέχιση του Στάτους Κβο.
«Από εκεί και πέρα, εάν αυτή η έννοια του Στάτους Κβό, που σε σωστή μετάφραση σημαίνει την παρούσα κατάσταση πραγμάτων, δηλαδή την ντε φάκτο κατάσταση που υπάρχει στην Κύπρο.. Λογικά εξυπακούει όσα είπε ο Πρόεδρος αλλά θα χρειαστεί επί του θέματος σκληρή διαπραγμάτευση.», αναφέρει ο Αλέκος Μαρκίδης.
Συνεχίζοντας με το περιεχόμενο της πρώτης παραγράφου, ο πρώην Γενικός Εισαγγελέας, υποδεικνύει ως θετικά στοιχεία τις αναφορές στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, της διαφορετικής ταυτότητας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και της ανάγκης όπως διασφαλιστεί το κοινό τους μέλλον στα πλαίσια μίας Ενωμένης Κύπρου, εντός της ΕΕ, παρά το ότι στο παρόν έγγραφο, είναι γενικές έννοιες, όπως επισημαίνει , που οπωσδήποτε θα τύχουν συζήτησης και διαπραγμάτευσης στο μέλλον. Εντούτοις δεν μπορεί να παραγνωριστεί, όπως αναφέρει , ότι πρόκειται για θετική διατύπωση.
«Όσον αφορά τη δεύτερη παράγραφο η οποία προνοεί ότι όλα τα άλυτα κύρια θέματα θα βρίσκονται στο τραπέζι για διαπραγμάτευση και θα συζητούνται κατά τρόπο αλληλένδετο, δεν μπορεί να σημαίνει ότι η κάθε πλευρά θα λέει ότι της καπνίσει σε σχέση με το ποια θέματα είναι λυμένα κα ποια όχι.», συνεχίζει ο κύριος Μαρκίδης, εξηγώντας, «Αν αυτή η διατύπωση συνδυαστεί με την παράγραφο 5 ότι οι διαπραγματεύσεις βασίζονται στην αρχή ότι τίποτε δεν έχει συμφωνηθεί, είναι καθαρό ότι όλα τα λεγόμενα προβλήματα του κυπριακού πυρήνα, π.χ η εδαφική πτυχή, το θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων, το θέμα των εποίκων, της κατακύρωσης των βασικών ελευθεριών είναι ανοικτά προς συζήτηση πάνω στο τραπέζι, αν ήταν λυμένα θα ήταν λυμένο το Κυπριακό» επισημαίνει.
Προχωρώντας στο αρχικό σημείο της τρίτης παραγράφου, όπου επαναλαμβάνεται ο στόχος των διαπραγματεύσεων - ότι η λύση θα βασίζεται σε διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα όπως αναφέρουν τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και των Συμφωνιών Κορυφής, δηλαδή της συμφωνίας Μακαρίου Ντενκτάς και Κυπριανού Ντενκτάς και της συμφωνίας του 8ης Ιουλίου 2006, υπενθυμίζει ότι αυτός είναι ο στόχος που εμπερικλείεται στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. «Δεν μπορείς να κάνεις διαπραγμάτευση με τα ΗΕ και να ζητάς άλλη λύση από αυτή, εκτός εάν προηγουμένως ζητήσεις από το Συμβούλιο Ασφαλείας, να αλλάξει τα περί Κύπρου ψηφίσματα του. Αυτό ο καθένας πρέπει να δει ότι είναι ανέφικτο. Είναι γι' αυτό που λένε ορισμένοι ότι δεν θέλουν αυτού του είδους τη λύση, αλλά δεν λένε ότι αυτό συνεπάγει μία νέα μάχη στο Συμβούλιο Ασφαλείας, εκ των προτέρων χαμένη, προκειμένου να αλλάξει η βάση λύσης που έχει υιοθετήσει το ίδιο το Συμβούλιο Ασφαλείας» δηλώνει χωρίς περιστροφές ο κύριος Μαρκίδης.
Παράλληλα εξηγεί, ότι καταρρίπτεται το επιχείρημα για κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, με την αναφορά στην κοινή δήλωση, για μία Ενωμένη Κύπρο, εισηγμένη στα Η.Ε και την Ε Ε και διερωτάται, «Πότε αυτή η Ενωμένη Κύπρος έγινε μέλος των ΗΕ και πότε μέλος της ΕΕ; Η απάντηση είναι αυτή , διότι αυτή η φράση Ενωμένη Κύπρος, εννοεί την Κυπριακή Δημοκρατία. Άρα το θέμα είναι να ικανοποιείται η ουσία και όχι απλός η ορολογία.»
Παραμένοντας στην ίδια παράγραφο, ο πρώην Γενικός Εισαγγελέας, υπογραμμίζει ότι η διατύπωση για μία Ενωμένη Κύπρο, με μία διεθνή προσωπικότητα, η οποία θα έχει την μόνη κυριαρχία, είναι σαφέστατη, ενώ προχωρώντας πιο κάτω, υποδεικνύει ότι αναλύεται ο ορισμός της κυριαρχίας στο ανακοινωθέν, με την εξής φράση: Η οποία κυριαρχία σημαίνει την κυριαρχία που απολαμβάνουν όλα τα κράτη μέλη των Η.Ε, κάτω από τον καταστατικό χάρτη των Η.Ε. «Αυτό φρονούν ορισμένοι ότι είναι ικανοποιητικό γιατί αφορά την εξωτερική κυριαρχία, αλλά αφήνει κενό για την εσωτερική κυριαρχία και είναι η μανία μας να βρίσκουμε νέα θέματα για να προκαλούμε προβλήματα. Τι σημαίνει εσωτερική κυριαρχία; Η ουσία είναι ότι η κατανομή της εξουσίας, πηγάζει από το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αλέκος Μαρκίδης.
Ερχόμενος στο θέμα της Ιθαγένειας και διαβάζοντας το ακριβές κείμενο διατύπωσης της κοινής δήλωσης, ο έγκριτος νομικός αναφέρει: «Θα υπάρχει μοναδική ιθαγένεια της Ενωμένης Κύπρου, που θα ρυθμίζεται από ομοσπονδιακό νόμο, όλοι οι πολίτες της Ενωμένης Κύπρου, θα είναι πολίτες είτε της μίας συνιστώσας πολιτείας, είτε της άλλης. Αυτή η ιδιότητα θα είναι εσωτερική και δεν θα υποκαθιστά καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την ιθαγένεια της Ενωμένης Κύπρου»
Αναλύοντας την πιο πάνω πρόνοια, ο Αλέκος Μαρκίδης, τονίζει ότι «ουδείς μπορεί να θεωρείται πολίτης συνιστώσας πολιτείας, εκτός εάν είναι προηγουμένως πολίτης της ομοσπονδιακής Κύπρου και από την άλλη, ουδείς πολίτης της ομοσπονδιακής Κύπρου, έχει δικαίωμα να παραμείνει εκτός και των δύο συνιστωσών πολιτειών. Η ακριβής λύση που δίνει το υφιστάμενο Σύνταγμα, όσον αφορά τις δύο κοινότητες, και τους Ελληνοκυπριακής, ή Τουρκοκυπριακής καταγωγής πολίτες της, είναι ότι ένας άνθρωπος δεν μπορεί να θεωρείται μέλος της Ελληνοκυπριακής, ή της Τουρκοκυπριακής κοινότητας της Κύπρου, εκτός εάν αποκτήσει πρώτα την ιθαγένεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, άπαξ και την πάρει δεν μπορεί να μείνει εκτός από τις δύο κοινότητες. Πρέπει να επιλέξουν μία κοινότητα, είτε είναι άγγλοι, είτε κινέζοι, αν π.χ αν ένας άγγλος μένει στην Πέγεια και αποκτήσει ιθαγένεια δικαιούται να πει ότι ανήκει στα κατεχόμενα, όπως συμβαίνει με τους Αρμένιους σήμερα που επέλεξαν να διαμένουν στην ελεύθερη Κυπριακή Δημοκρατία.»
Σε ότι αφορά το σημείο στο οποίο γίνεται αναφορά για κυριαρχία που προέρχεται από Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους εξίσου, ο κύριος Μαρκίδης, αν και θα προτιμούσε, όπως λέει να λείπει η συγκεκριμένη φράση, γιατί μπορεί αν δημιουργήσει κάποια προβλήματα στο μέλλον, εντούτοις συνεχίζει λέγοντας, πως δεν σημαίνει ότι σε ένα κείμενο για έναρξη των διαπραγματεύσεων, θα πρέπει πάντα να βλέπουμε όσα θέλουμε να δούμε και εκφράζει την άποψη ότι, αυτός ο κίνδυνος θα πρέπει να ζυγιστεί με σωστά πολιτικά κριτήρια και στα πλαίσια του συνόλου του κοινού ανακοινωθέντος από την άλλη πλευρά.
Συνεχίζοντας εκφράζει τη βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει κίνδυνος απόσχισης στο μέλλον, προβάλλοντας ως ασπίδα την πάγια διαχρονική πολιτική της διεθνής κοινωνίας, καθώς όπως αναφέρει «Γνωρίζουν οι πάντες ότι η διεθνής κοινωνία δεν αναγνωρίζει κοινότητες που αποσχίζονται από συγκεκριμένα κράτη, δεν υπάρχει κουλτούρα αναγνώρισης αυτών που φεύγουν, εκτός εάν φεύγουν συμφωνημένα, π.χ η ΕΕ δεν μπορεί να δεχθεί ότι μία αποσχιζόμενη συνιστώσα πολιτεία της Κύπρου θα είναι μέλος της, μέλος της είναι η Ενωμένη Κύπρος, δεν γίνονται αυτά τα πράγματα ούτε θα γίνουν. Η ΕΕ δέχθηκε στους κόλπους της την Κυπριακή Δημοκρατία, αναστέλλοντας το κεκτημένο στις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές, αυτό είναι ένα μήνυμα ότι δεν δέχεται αποσχίσεις,»
Παράλληλα, ο κύριος Μαρκίδης, παρουσιάζεται ικανοποιημένος από την συμπερίληψη της σαφέστατης ρήτρας, ότι απαγορεύεται η οποιαδήποτε ένωση, διχοτόμηση, ή απόσχιση.
Σε ότι αφορά τη διατύπωση για ίσο Στάτους Κβο, στις συνιστώσες πολιτείες της Ενωμένης Κυπριακής Ομοσπονδίας, ο Αλέκος Μαρκίδης εξηγεί ότι «δεν υπάρχει καθεστώς όπου μία ομοσπονδία προνοεί καλύτερο στάτους της μίας πολιτείας, από την άλλη. Δηλαδή η πολιτεία της Νέας Υόρκης έχει την ίδια εξουσία με την πολιτεία της Αλάσκα, που είναι πολύ μικρότερη, αφού έτσι προορίζεται και στα ψηφίσματα περί πολιτικής ισότητας.»
Τέλος ο πρώην Γενικός Εισαγγελέας, κρίνει ως ξεκάθαρη την διατύπωση της παραγράφου 4, ότι αυτές οι συνιστώσες πολιτείες δημιουργούνται από το ομοσπονδιακό σύνταγμα, δηλαδή κατά τον κύριο Μαρκίδη, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η λεγόμενη ΤΔΒΚ, αναβαθμίζεται και από την άλλη η Κυπριακή Δημοκρατία υποβαθμίζεται σε συνιστώσα πολιτεία. «Αυτή η ερμηνεία είναι άνω ποταμών, η ουσία είναι ότι δημιουργούταν δύο συνιστώσες πολιτείες, αλλά δημιουργούνται από το Σύνταγμα, την ριζική μετατροπή του υπάρχοντος Συντάγματος σε ομοσπονδιακό. Άρα τα λεγόμενα ότι, εάν οι συνομιλίες ναυαγήσουν, με αυτό το κείμενο οι τουρκοκύπριοι θα πάρουν την κυριαρχία τους και θα φύγουν αναβαθμισμένοι, αποτελούν σενάριο επιστημονικής φαντασίας.»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου